Left Out - Review

INTIMACY and EMOTION amid the RAZZMATAZZ
written by Jasmine Baker
published in THE NATION on Tuesday, June 16, 2009


Thanks to the muscle of their marketing budget, we got endless reports on what has been happening inside Muangthai Rachadalai Theatre—Myria “Nat” Benedetti flying to and fro over the stage, for example.

Away from the hype, however, were two small-scale productions, both with English surtitle translations, taking place at intimate performance spaces. They may not be flawless but, for more laid-back theatregoers, they are a breath of fresh air.


LEFT OUT


At the thirty-seater Crescent Moon Space was Dujdao Vadhapakorn’s follow-up to “Something Else”, her successful directorial debut. In her new work “Left Out”, Dujdao once again made use of her skills as a registered dance movement therapist to unleash the creativity of the performers (herself included).


Addressing the stories often left out of conversations amongst women, Dujdao upended the scenery to invite the audience to explore new perspectives. Hung from the ceiling were a table, a pair of stools, and countless dolls. It made a striking composition.

Though the only two live performers were Dujdao and her collaborator, Silpathorn Award-winning actress Sineenadh Keiparapai, young Apichaya Somboon, appearing in a short film footage projected onto the wall, was a vital character who brought an extra dimension to the show. Apichaya was chatty and inquisitive, but her words were always ignored. The film, so dark the spectators could hardly see her face, contributed symbolically to the fact that the little girl was left alone in her own world.

Representing reticent female adults who have been socially conditioned to repress their feelings, Dujdao and Sineenadh never spoke once throughout the play and could only express their agony and frustration though their bodies. Dujdao’s discomfort in dealing with sexual matters led to a scene in which she furiously wrote taboo words on a black board and moved alongside the images of blooming flowers. Sineenadh, as a mother, relived her pain in childbirth while wandering blankly on stage.



The two were dynamic, but on the down side, their movements were extremely monotonous. Stronger dance basics or an experienced choreographer, perhaps, would have helped them live up truly to the performance’s billing as “a combination of dance, film and mind”.





Read more:
http://blog.nationmultimedia.com/danceandtheatre/2009/07/06/entry-1

Left Out – สูจิบัตร

Left Out:
A Body Talk from InsideA Combination of Dance, Film and Mind
Processed and Directed by Dujdao Vadhanapakorn
Supported by Crescent Moon space





Dujdao Vadhanapakorn – Directed/ Co-performer
A core member of B Floor Theatre Group and A Registered Dance Movement TherapistRecent works: Something else: An Experimental Performance (directed), Memoment (produced/ co-performer), San-Dan-Ka (co-performer), etc..

Sineenadh Keitprapai – Co-performer
Silpathorn Awarded Artist in Performing Arts 2008 and currently an artistic director of Crescent Moon theatre and Crescent Moon space. Her famous performance is Venus Party which has been performed in many international festivals. This year, this performance will be performed in Seoul Fringe Festival 2009.

Manussa Vorasingha – Film Artist
Graduated from the Faculty of Journalism and Mass Communications Major in Film and PhotographyMany of his works, such as, Post-it, Cinderella, My Dear Enemy, etc.. had been awarded and screened in many international festivals, for instance, International Film Festival Rotterdam 2006, International Short Film Festival Berlin 2006, Sapporo International Short Film Festival 2007.

Kantee Anantagant – Music Artist
A music composer, the owner of Demo Crazy Studio and a member of The Cucumber The Killer
• Sakarin Srimuang – A guitarist of the Silver black Band
• Sunadda Jan-la-or - Saxophonist of the CU Single Reed Band

Tawit Keitprapai – Technical Director and Lighting Designer
A Technical director and lighting designer of Crescent Moon Theatre and Crescent Moon space

Alongkorn Sriprasert (Graphic Design)
Buranit Thinjana (Stage Manager)
Fareeda Jiraphan (House Manager and Ticket)
Sukanya Piensri (Staff)Nopphan Boonyai (Guest Performer)

Special Thanks to:
Pridi Banomyong Institute
Crescent Moon space and Crescent Moon Theatre
B-Floor Theatre
Somboon Family
Fuangfa Vadhanapakorn
Volunteers of the Crescent Moon Theatre


"Something left unsaid doesn’t mean that they don’t exist.When my body cannot deny the existence of unspeakable facts,It just needs space to have a talk.

Moral role boundaries of being a mother, wife, working woman, daughter, sister and girlfriend in Thai society can distort and reshape many facts in mind. Can you believe that?

Do not Judge..

Just Experience.."

Left Out วันนี้รอบสุดท้าย

เดินทางมาถึงรอบที่ 10 รอบสุดท้ายแล้วกับ Left Out

บทวิจารณ์ - Left Out

มาแล้วกับบทวิจารณ์อย่างไร้ความปราณีจากเว็บไซด์ใหม่ล่าสุด Bark n'Bite ที่นักวิจารณ์หนุ่มไฟแรงทุ่มเทเปิดเว็บไซด์เพื่อเป็นพื้นที่แลกเปลี่ยนประสบการณ์การวิจารณ์งานละครเวที และ ภาพยนตร์ ติดตามอ่านบทวิจารณ์และข่าวสารทางการละครได้ที่นี่

http://www.barkandbite.net/

เราขอทาง Bark n' Bite นำบทวิจารณ์ Left Out มาลงที่นี่

Left Out: สื่อสารแบบแหวกแนว

Written by Nuttaputch

ยอมรับว่าช่วงหลัง ๆ เราจะเห็นกลุ่มละครนอกกระแสหันมาสร้างงานที่เป็น Contemporary มากขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งการดัดแปลงบทไม่ให้จำกัดอยู่แค่การพูดการจาแบบบทสนทนาปรกติ การสร้างอะไรที่ "เหนือความจริง" รวมถึงการผสมผสานของ Multimedia ในการเล่าเรื่องราวต่าง ๆ

Left Out จากฝีมือการกำักับของ ดุจดาว วัฒนปกรณ์ ก็เช่นเดียวกัน ซึ่งก็ไม่แปลกอะไรถ้าผมจะเปิดดูข้อมูลและเห็นคำโปรยว่า Dance + Film + Mind = Left Out

เอาล่ะ ผมก็เลยได้มีโอกาสไปดูละครเมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ 7 มิถุนายนที่ผ่านมาในโรงละครเล็ก ๆ ที่ชื่อว่า Crescent Moon Space ซึ่งตลอดการแสดงร่วมชั่วโมงของ Left Out ผมก็ได้พบความจริงตามที่คำโปรยบอกนั่นแหละ เพราะนี่การผสมผสานรูปลักษณ์ใหม่ ๆ ที่พยายามจะสื่อสารกับคนดูโดยไม่ต้องพึ่งพาการสื่อสารแบบที่เราเห็นกันทั่ว ๆ ไปในชีวิตประจำวัน

Left Out เริ่มด้วยการนำเสนอที่ค่อนข้างจะงง ๆ งวย ๆ กันคนดูอยู่ไม่น้อยที่มีแอร์โฮสเตส (หรือเปล่า?) มานำเสนอวิธีการดูละครที่ไม่ค่อยจะเหมือนกับที่เราไปดูละครปรกติประเภทเอนกายนอนเหยียดแล้วก็ทอดสายตาไปเรื่อย ๆ เพราะระหว่างการแสดงมีกิจกรรมอะไรให้เราทำร่วมกับละครไปด้วย!! และเมื่อละครเริ่ม เราก็จะเริ่มเห็นความแปลกประหลาดมากขึ้นไปอีกเพราะละครเรื่องนี้แทบจะไม่มีบทพูดอะไรเลยเว้นแต่คนที่ไม่ได้อยู่ในเวที!!

เรื่องราวของ Left Out ที่พอจะเล่าแบบสังเขปได้คือความเป็นไปของบ้านหลังหนึ่งอันประกอบด้วยแม่ น้าสาว และลูกสาว ที่อยู่ร่วมกัน ความผิดเพี้ยนเกิดขึ้นเมื่อตัวแม่กับน้าสาวนั้นไม่ยอมพูดยอมจากัน จะแสดงออกกันด้วยวิธีอื่นเสียมากกว่า แถมยังมีการขัดแย้งกันอยู่ลึก ๆ อีกด้วย จะมีเพียงลูกสาวที่ออกมาในภาพยนต์ที่ฉายอยู่เป็นฉากหลังซึ่งจะมาอธิบายเราว่าเกิดอะไรขึ้นและเล่าความเป็นอยู่ของบ้านหลังนี้

และเมื่อละครดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ประเด็นความขัดแย้งระหว่างผู้หญิงสองคนที่อยู่บนเวทีก็จะเริ่มแสดงออกมาผ่านกระบวนการสื่อสารด้วยร่างกายและสื่อต่าง ๆ (แต่ไม่มีการพูดการจากันนะครับ) นอกจากนี้ละครก็ใช้สื่อภาพยนต์ที่ฉายเป็นฉากหลังในการนำเสนอภาพต่าง ๆ ที่เปรียบเสมือนกับความคิดและจิตใจที่ซ่อนเร้นอยู่ในจิตใจของตัวละครออกมา

และก่อนที่ละครจะให้ผู้ชมดำดิ่งจนลึกเกินไปกับจิตใจที่ขัดแย้งและมืดหม่นของตัวละคร ละครก็ขมวดทุกอย่างและเฉลยในตอนท้ายถึงปัญหาและที่มาของความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในเรื่อง ว่าเกิดจากปมบางอย่างในวัยเด็กและฝังลึกในทั้งแม่และน้าสาวจนคาราคาซังเช่นในทุกวันนี้
จุดที่ค่อนข้างจะโดดเด่นของ Left Out คือการใช้วิธีการสื่อสารที่ฉีกไปจากสิ่งที่เราหาดูกันได้ทั่ว ๆ ไปในละครเวที โดยปรกติแล้วเราอาจจะเห็นละครเพลงที่ใช้เพลงในการสื่อสาร หรือละครที่ใช้บทสนทนาเล่าเรื่องและความคิดของตัวละคร แต่ Left Out กลับใช้ลักษณะของ Physical Theatre ที่เน้นการใช้ร่างกาย (Body) สื่อสารออกมาถึงสภาวะจิตใจตัวละคร ผ่านการเคลื่อนไหวต่าง ๆ ทั้งปรกติและไม่ปรกติ ซึ่งเราจะเตะตาและใช้สมองครุ่นคิดกับอย่างหลังเอาเสียมาก

ความจริงแล้ว เวลาที่เราต้องดูละครหรือการแสดงที่เป็น Contemporary Theatre อาจจะต้องใช้ "ภาวะ" และ "การเข้าถึง" ค่อนข้างจะแตกต่างออกไปการชมละครปรกติ ผมมองว่ามันก็เป็นประสบการณ์แปลกใหม่ที่น่าสนใจ เพราะแทนที่เราจะนั่งตีความคำพูดและเหตุผลจากบทสนทนา เรากลับต้องเปิดใจรับการสื่อสารที่มากขึ้นเพื่อรับสารที่ออกมาในลักษณะของ "ภาพ" ที่มากกว่าเสียง และคงไม่แปลกถ้าจะมีใครวกกลับไปคิดว่าการดูละครประเภทนี้เสมือนกับดูงานศิลปะแบบ Post Modern แบบที่นั่งมองและตีความไปได้่ต่าง ๆ นานามากมาย
และนั่นคงเป็นเสน่ห์ที่สำคัญของ Left Out ด้วยเช่นกัน

นอกจากนี้แล้ว ดูท่าทางผู้กำกับก็พอจะเข้าใจประเด็นของข้อจำกัดในการเสพศิลปะประเภทนี้เหมือนกันที่ว่าหากคนดูไม่มีพื้นฐานที่มากพอก็จะหลงทางประเภทกู่ไม่กลับเลยก็เป็นไปได้ ฉะนั้นละครจึงมีการหยอดคำใบ้ของเรื่องราว รวมทั้งบทสรุปแบบกึ่ง ๆ ชี้ทางสว่างให้คนดูที่ชั่วโมงบินยังไม่สูงพอจะจับต้องและคลำทางไปได้เรื่อย ๆ

ไม่เช่นนั้นแล้วก็คงจะกลายเป็นงานศิลปะสมัยใหม่จัด ๆ ที่เรียกว่าดูไม่รู้เรื่่องกันเลยได้ง่าย ๆ
ส่วนผสมสำคัญที่ทำให้ละครเรื่องนี้โลดเล่นได้คือการแสดงอย่างทรงพลังของสองนักแสดงมากประสบการณ์อย่าง สินีนาฏ เกษประไพ และ ดุจดาว วัฒนปกรณ์ ซึ่งชื่อชั้นของทั้งสองคนก็เป็นที่รู้จักกันอยู่แล้วของวงการละครเวทีนอกกระแสในเมืองไทย ยิ่งถ้าเราได้เห็นทั้งสองแสดงในรูปแบบที่ต้องใช้ความตั้งใจและความสามารถมาก ๆ อย่างละครเรื่องนี้ ก็จะยิ่งทำให้เราไปเห็นถึงศักยภาพของพวกเธอที่มากขึ้นไปอีก ซึ่งโดยส่วนตัวผมแล้ว ผมค่อนข้างจะทึ่งอยู่พอสมควรกับใช้ร่างกายเพื่อการสื่อสารที่มีความละเอียดมากพอสมควร แม้ว่าหลาย ๆ ฉากจะตึงตังและรุนแรง แต่ก็มีพลังและคงไว้ซึ่งแก่นสารไม่ใช่เป็นการออกมาเต้น ๆ ให้จบ ๆ ไปแต่อย่างใด
อีกสิ่่งหนึ่งที่เป็นจุดสนใจไม่แพ้กันคือภาพยนต์ที่ฉายอยู่ฉากหลังนั้น ก็ทำหน้าที่อย่างดีในการช่วยหนุนและเสริมความรู้สึกของแต่ละฉากออกมา เช่นการฉายภาพการทำคลอด การทำศัลยกรรม ฯลฯ ซึ่งหลาย ๆ ครั้งก็กลายเป็นสัญลักษณ์ที่มันความหมายลึกซึ้งจนต้องครุ่นคิดกันพอสมควร และเราจะพบในท้ายที่สุดว่าถ้าขาดองค์ประกอบนี้ไป ละครก็อาจจะดูไม่รู้เรืื่องกันเลยก็ว่าได้

แต่เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้แล้ว ก็ต้องเตือนกันอยู่บ้างว่าละคร Left Out อาจจะเป็นการแสดงที่มีชั้นเชิงของศิลปะที่ค่อนข้างจะสูงอยู่พอสมควร ผู้เขียนเมื่อเดินออกจากโรงละครก็ย้อนคิดว่านี่อาจจะเป็นละครที่ไม่ค่อยจะเหมาะกับผู้ที่เพิ่งเริ่มดูหรือสัมผัสกับศิลปะการแสดงเสียเท่าไร แม้ว่าละครเรื่องนี้จะเต็มไปด้วยประเด็นที่ดี การแสดงคุณภาพ รวมถึงการผสมผสานสิ่งแปลกใหม่เข้าไป แต่นั่นก็ออกจะเป็นการฉีกกฏเกณฑ์ที่เราคุ้น ๆ กันกับงานศิลปะในชีวิตประจำวัน ซึ่งต้องใช้การเปิดกว้างทั้งความ จิตใจ และจินตนาการอยู่พอสมควร

อย่างไรเสีย ถ้ามองว่านี่คือหนึ่งในงานศิลปะทางเลือกแล้ว Left Out ก็เป็นงานที่ถือว่า แปลก ใหม่ สด และน่าสนใจอยู่อย่างมากทีเดียวเชียว

ผู้กำกับ - LEFT OUT

ทำความรู้จักกับ ดุจดาว วัฒนปกรณ์ ผู้กำกับการแสดงชุด Left Out มาฟังเธอพูดผ่านบทสัมภาษณ์ในหนังสือพิมพ์ Post Today

คลิ๊กเข้าไปอ่านได้ที่นี่

http://www.posttoday.com/lifestyle.php?id=48237

Left Out - Preview

The REST of the STORY

Theatre Preview
written by Pawit Mahasarinand
published in Daily Xpress on Friday, May 29, 2009

'Left Out' fills in the gaps--what your mother didn't tell you.
Actress, director and dance-movement therapist Dujdao "Dao" Vadhanapakorn follows up on the recent success of "Something Else" with a new work titled "Left Out", described as "a body talk from inside" and "a combination of dance, film and mind".

“I was inspired by my mother's stories," says Dao. "Things are often 'left out' of conversations, but I believe they should be told. The fact that they're not told doesn't mean they don't exist. These stories, including thoughts and feelings, are actually imprinted in many parts of our bodies.”
“But then, I've never been a mother!”

Dao does have a mum as a collaborator, though: Silpathorn Award-winning actress and director Sineenadh Keitprapai, the artistic director at Crescent Moon. Scheduling conflicts blocked the original notion to stage a performance around Mother's Day, and then, says Dao, "it developed into something more than a mother's stories - we started to explore what else is left out in women's roles in society".



“We began from sharing, in-depth, our personal stories. Given this highly personal nature, I used techniques from dance movement therapy [that I learned from University of London’s Goldsmiths College] to adjust the rehearsal space so she felt safe in sharing with me what she usually doesn’t speak of. From the start, I guaranteed to her that it’s not a therapy and that the process would be safe, and she’s had complete trust in me.”

“We spent about a month on this, and from it, we had images, information, feelings, and movements to develop characters and script. I wanted to make sure that she’s performing not only herself. Plus, the [‘left out’] stories will not be directly and explicitly told in spoken words, but suggested and communicated through movements.”

From what she revealed, and from Dao's own experiences, evolved characters and a script. “As a woman, at this age, in this society, I also have many that cannot be spoken of. For example, I wanted to share with someone, or to seek their advice on sex, but I couldn’t.”



The "left-out" stories will be communicated through movement and a short film by Manussa Vorasingha, with which the performers will interact.
"Left Out" also features original music by veteran composer Gandhi Anantakarn.

Despite its all-female cast and crew, Dao doesn't want to call "Left Out" a feminist production. "I think it depends on your definition of 'feminism'. We're just interested in communicating, through physical movement, some sensitive issues that are rarely dealt with. And [unlike the highly creative performance space of “Something Else”] we’re telling these stories in straightforward and simple ways.”

"Left Out" is at Crescent Moon Space at the Pridi Banomyong Institute from Wednesday, June 3 through Sunday, June 7 and again from June 10 to 14, nightly at 7:30pm.
Tickets are Bt300 (Bt200 for students)
at 08 1525 7671
and www.CrescentMoonTheatre.com

It's time for "Left Out"

Dance + Film + Mind = Left OUT

แสดงโดย สินีนาฏ เกษประไพ และ ดุจดาว วัฒนปกรณ์ ร่วมด้วย ด.ญ.อภิชญา สมบูรณ์
a performance by Sineenadh Keitprapai and Dujdao Vadhanapakorn

กำกับการแสดงโดย ดุจดาว วัฒนปกรณ์ ภาพเคลื่อนไหวโดย มนุสสา วรสิงห์
Direction by Dujdao Vadhanapakorn Film by Manussa Vorrasingha

3-7 และ 10-14 มิถุนายน 2552 (19.30 น.)
3-7 and 10-14 June 2009 (7.30 pm)
@ Crescent Moon space
inside Pridi Banomyong Inst (BTS Thonglor)

For more info

081 525 7671 (Thai)
084 713 5075 (Eng)

E-mail: contact@crescentmoontheatre.com

http://www.crescentmoontheatre.com/

Left Out - shooting

หายไปหลายวัน เพราะมีการถ่ายทำสำหรับ Left Out ข้างนอกละครโรงเล็ก มีทั้งฉากในบ้าน และฉากนอกบ้าน ถ่ายภาพเคลื่อนไหวโดย คุณตูน มนุสส วรสิงห์ กับนักแสดงอีกคนคือน้องเพลง ที่จะปรากฏตัวในหนังเท่านั้น

about Left Out

Body Talk From InsideCombination of Dance Film and Mind
A Performance by Dujdao

‘Something She Wants To Communicate But…Left Out’

‘การแสดงโดย Dance Movement Therapist และศิลปินศิลปาธรหญิงคนแรกของเมืองไทย!’ผลงานการกำกับชิ้นที่สองของของ ‘ดุจดาว วัฒนปกรณ์’ หลังจากที่บินลัดฟ้าไปศึกษาทางด้าน ‘Dance Movement Therapy’ กลับมาจากต่างประเทศเป็นคนแรกของเมืองไทย ดุจดาวนำกระบวนการบำบัดด้วยการเคลื่อนไหวมาใช้สร้างเป็นการแสดงที่เกิดขึ้นบนเวที

‘Left Out‘ คือโปรเจ็กต์ล่าสุดที่เธอร่วมงานกับ ‘สินีนาฏ เกษประไพ’ ศิลปินศิลปาธรสาขาการละครคนล่าสุด ซึ่งเป็นผู้หญิงคนแรกของประเทศไทย ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม แต่ก็มีหลายเรื่องที่คนเราเลือกที่จะไม่พูดถึง และละมันเอาไว้ หากนั่นก็ไม่ได้หมายความว่าความรู้สึกหรือสิ่งนั้นจะไม่มีอยู่จริง

การแสดงชุด ‘Left Out‘ หยิบยกเอาประเด็นส่วนต่างๆ ในสังคมที่ผู้หญิงส่วนใหญ่คิดอยากจะพูด แต่ต้องเลือกที่จะเงียบเก็บงำมันเอาไว้ เนื่องจากเธออาจจะรู้สึกผิด อาย หรือกลัว หากต้องเปิดเผยสิ่งนั้นต่อผู้อื่น...ซ้ำร้าย ที่สำคัญคืออาจจะไม่มีใครอยากได้ยินพวกเธอพูดถึงเรื่องเหล่านั้นเลยด้วยซ้ำ

ประเด็นต่างๆ เหล่านี้ใน ‘Left Out’ ถูกร้อยเรียงผ่านภาษาทางร่างกาย เพราะผู้กำกับฯ ซึ่งในอีกฐานะหนึ่งก็เป็นนักบำบัดด้วยการเคลื่อนไหวก็มีความเชื่อว่าบางครั้ง Body speaks louder than words เมื่อนำมาบวกกับภาพเคลื่อนไหวจากภาพยนตร์สั้นของ มานุสส วงสิงห์ ศิลปินภาพยนตร์จึงเกิดเป็นการแสดงที่สมบูรณ์ในชุด ‘Left Out’

กำกับการแสดงโดยดุจดาว วัฒนปกรณ์ - ศิลปิน Theatre & Performance Art และ นักบำบัดด้วยการเคลื่อนไหวคนแรกของประเทศไทย

แสดงโดย สินีนาฏ เกษประไพ -ศิลปินศิลปาธรสาขาการละครหญิงคนแรกของเมืองไทย ผู้มีประสบการณ์ทางการละครมาเกือบยี่สิบปี ปัจจุบันเป็นผู้กำกับฯ ของพระจันทร์เสี้ยวการละคร และร่วมแสดงโดย ดุจดาว วัฒนปกรณ์

ภาพเคลื่อนไหวโดยมานุสส วรสิงห์ - ศิลปินภาพยนตร์

Let’s Hear What Female Body Wants to Say!

จัดแสดงวันที่ 3-7 และ 10-14 มิถุนายน 2009
เวลา 19.30 น.
ณ โรงละครโรงเล็ก ‘Crescent Moon Space’

บัตรราคา 300 บาททุกที่นั่ง(นักเรียนนักศึกษาลดเหลือ 250 บาท)

ข้อมูลเพิ่มเติม
084-713-5075 (Eng)
081 - 525 7671 (Thai)

new work in June

Crescent Moon space presents

Dance + Film + Mind =

Left Out

แสดงโดย
สินีนาฏ เกษประไพ และ ดุจดาว วัฒนปกรณ์ ร่วมด้วย ด.ญ.อภิชญา สมบูรณ์
a performance by
Sineenadh Keitprapai and Dujdao Vadhanapakorn

กำกับการแสดงโดย ดุจดาว วัฒนปกรณ์
ภาพเคลื่อนไหวโดย มนุสสา วรสิงห์
Direction by Dujdao Vadhanapakorn
Film by Manussa Vorrasingha

3-7 and 10-14 June 2009 (7.30 pm)

@ Crescent Moon space
inside Pridi Banomyong Inst(BTS Thonglor)

For more info
081 525 7671 (Thai)
084 713 5075 (Eng)

http://www.crescentmoontheatre.com/